Kaç defa yola çıkmak ve yolda olmak kalıbıyla karşılaştım bilmiyorum. Kaçında farkettim, kaçında ayaklarımın ucuna baktım kaçında adım attım, bilmiyorum. Sorsalar 20 yıldan fazla bi süredir yaşıyorum. Ama adımlarım beni nereye ne kadar yaklaştırdı, yıllar beni hangi yollarda yaşlandırdı, bilmiyorum. Bugün yine kendi yolculuğumda yeni bir yolculuğa başladım sanki ömrün yolda geçtiğini unutmuş ben yeniden yola çıktım. Sahip olduklarıma bakıyorum, sahip olduklarımın bana ne kadar sahip olduğuna ve sahip olamadıklarıma, olmak istemediklerime ve asla olamayacaklarıma. İnsan, ne hoyrat. Kaybettiklerim bile benim. Benim kaybettiklerim, benim sahip olduklarım, benim yaşadıklarım… sahi insan yaşadıklarını tek başına mı yaşıyor? Sürüklenirken tek başına mı sürükleniyor ordan oraya, duygudan duyguya. Annemin gözlerinden nemi kaldırmak için ısırdığı dudağına bakıyorum. İncecik derisi hafiften kanlanmış. Kendi dizimde açtığım yara senin gönlünde kanar mı anne? Gözlerinden nemi duduağından iz...